Srednjeazijski ovčar se formirao pre 4 hiljade godina kao čuvarska i
pastirska rasa pasa. Psi su se koristili za čuvanje stada
ovaca od vukova i drugih grabljivica, a i za odbranu karavana od napada. Sve do
XX veka rasa je ispunjavala svoju svrhu.
Prethodno rasa je bila poznata pod imenom "turkmenski
ovčar". Naziv "Srednjeazijski ovčar" po prvi put se
sreće 1935. godine, a poznati ruski kinolog A.P.Mazover skreće pažnju na
to, da naziv "turkmenski ovčar" nije odgovarajući. Ipak ni naziv
"Srednjeazijski ovčar" nije najuspešniji, jer pojam "Srednja
Azija" (u prevodu - Centralna Azija) postoji samo u ruskom jeziku, a ni
naziv "ovčar" ne odgovara suštini rase. To nije pas koji trci za stadom
i okuplja ga, to je pas - čuvar stada, branilac od vukova i ostalih
grabljivica.
Geografski region formiranja rase su teritorije azijatskog kontinenta od
Kaspijskog mora na zapadu do savremene granice Rusije sa Kinom na istoku,
južnije od Uralskih planina. Drevni naziv tog regiona
je Turan, kasnije - Turkestan, još kasnije - Centralna Azija ("Srednja
Azija" po ruskoj terminologiji). Region Centralne Azije je ogroman,
uključuje Turkmenistan, Uzbekistan, Tadžikistan, Kazahstan, Kirgistan,
Prikaspijske i Altajske stepe. Osim toga primerci ove rase se sreću u Iranu, na
severu Pakistana, Indije, Afganistana.
Srednjeazijski ovčar je tipična rasa "narodne selekcije" -
rase, koju je stvarao narod. Svaka rasa narodne selekcije sastoji se od
nekoliko populacija različitog eksterijera i temperamenta. Sve te populacije su
se formirale godinama uz žestoku prirodnu i narodnu selekciju - odstranivanje
nepoželjnih jedinki od strane čoveka, uz veoma teške i surove prirodne uslove,
u kojima su opstajali samo najbolji i najprilagođeniji pretstavnici rase. Tokom
vekova sve ove populacije nikada nisu bile potpuno izolovane. Zato nije
opravdano sada "vestacki" izdvajati populacije po republikama.
Centralna Azija je jedini istorijski kotao, gde sto godina - nije vreme, a sto
kilometara - nije rastojanje.
Нема коментара:
Постави коментар